Kendime göre iyiydim,rahattım.Herşeyin bir açıklaması vardır dedim kendi kendime.
Liberalizim ölüyor..
Herkesin keyfi kendine göre yerindeydi.Beni benden çalacaklar diye korkuyordum.Ve hep sonu gelmeyen bir tünelin içinde yürür gibi,çamura batıp çıkacaktım.
Ama aslında özgür değildik.En azından o da bunu doğruluyordu.
''Güvende değilim,sana yazamayacağım.Ama en kısa zamanda tekrar yazmaya çalışıcağım'' diyordu.
Ne kadar bekleyebileceğimi bilemiyordum,işler...
12 Nisan 2010 Pazartesi
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)